
 |
 |
 |
 |
 |
| |
29 декабрь |
|
Жўра Камолович Саидовнинг илмий, педагогик ва жамоатчилик фаолияти
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
| |
|
|
Ўзбекистон Республикаси Фанлар академиясининг академиги, Ўзбекистон Республикасида хизмат кўрсатган фан арбоби, профессор Жўра Камолович Саидовнинг таваллуд топганига 100 йил тўлди.
Ж.К. Саидов 1909 йил 29 декабрда Фарғона вилоятининг Қўқон шаҳрида хизматчилар оиласида туғилган. 1927 йили Педагогика техникумини тугатгач Фарғона вилоятининг Бешариқ туманидаги таянч мактабида ўқитувчи лавозимида ишлаган. 1932 йили Ж.К. Саидов Самарқанддаги Ўзбекистон давлат академиясининг табиат-математика факультетини битириб, биология соҳасидаги илмини мукаммаллаштира бошлаган. Шу йилдан унинг сермаҳсул илмий-педагогик фаолияти бошланди, аввал пахтачилик институтининг ботаника кафедрасида ассистент лавозимида, сўнгра Қўқондаги тиббиёт ишчи факультетининг биология соҳасида катта ўқитувчи, кейинчаликда эса, ботаника кафедрасининг доценти ҳамда шу кафедранинг мудири лавозимида, 1943 йилдан бошлаб, Самарқанддаги Ўзбекистон қишлоқ хўжалиги институтида директор лавозимида фаолият кўрсатган. У ўсимликлар морфологияси ва анатомияси, физиологияси ва умумий ботаника фанларидан маърузалар ўқиб, аспирантларга раҳбарлик қилган.
>>>>> |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| |
24 декабрь |
|
“Сетора” гуруҳи: “Экологик муаммоларни ҳал этиш учун ҳар биримиз ўзимизнинг ҳиссамизни қўшишимиз керак!”
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
| |
|
|
Савол: Сизларнинг атроф табиий муҳитига ва экологияга муносабатингизни билишни истардик.
Ш. – Биз табиатни жуда севамиз ва кундалик ҳаётимизда унга нисбатан жуда тартибли муносабатда бўламиз. Атроф табиат муҳитининг бетакрор чиройини, унинг атрофимиздаги ҳайвонларини ва ўсимликларини, тоза ҳавосини сақлаб қолиш, адашмасак, ҳар бир маданиятли ва тарбия топган инсоннинг хоҳиши бўлса керак.
Н. - Экология- долзарб мавзу ва биз Сайёрамизда бўлаётган воқеъликлардан жуда хавотирдамиз. Агар, ҳар биримиз ушбу маҳобатли муаммонинг ечимига ўзимизнинг кичкина бўлса ҳам ҳиссамизни қўша олсак, бу муаммонинг ҳаётига чек қўйилишига ишончим комил. Зеро, кўп ҳолларда, бу борадаги барчага маълум оддий қоидаларга риоя қилиш, кундалик ҳаётимизда мавжуд имкониятларни қадрлаш ва асраб-авайлаш зарур бўлади, холос. Мен барқарор ривожланишнинг “Глобал (кенг миқёсда) мушоҳада –локал (чекланган) ҳаракат қил!” шиори нуқтаи назарини қувватлайман.
>>>>> |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| |
23 декабрь |
|
Дастурхонимизнинг хилма-хиллигига эришамиз
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
| |
|
|
Бундан 120 йил илгари Ўзбекистон ҳудудида сабзавотларнинг фақат 9 тури( ! ) қовун, қовоқ, сариқ ва қизил сабзи, турп, редиска, бошоқли пиёз, саримсоқ пиёз, исмалоқ; семизўт (гулбеор) эса, ёввойи ҳолида ўсиб ётарди ) етиштириларди, холос. Ундан кейинги йилларда қишлоқ хўжалиги ишлаб чиқаришига сабзавотларнинг бошқа турлари жорий этилди. Уларнинг сирасида энг таниқлилари картошка, помидор, бақлажон, тарвуз, бодринг, болгар гармдориси ва бошқалар. Бир қатор навлар бўйича кўп йиллар сортосмен (нав алмашиши) содир бўлмади. Масалан: “Марғилон”номланган аччиқ гармдори 1950 йилдаёқ маҳаллийлаштирилган эди. Давр ўтиши билан сабзавотларнинг кўп навлари ўзининг хиллик, касалликларга қарши барқарор курашувчанлик хислатларини йўқотиб, бошқа навлар билан чатишиб кетиб, нав аралашмасига айланган. Ушбу жараёнларни енгиб ўтиш ва сабзавотларнинг янги нав ҳамда йўналишларига эришиш учун кўп йиллар селекция ва маҳаллийлаштириш ишларини амалга ошириш зарур бўлади.
>>>>> |
|
 |
 |
 |
 |
 |
|
|